ข้อมูล

ชีวิตประจำวันของนักเรียนกับ การศึกษาคณิตศาสตร์: การ์ตูนบุกรุกห้องเรียน


Adriano Beluco

ย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเน้นถึงศักยภาพของการสำรวจปัจจัยต่างๆในชีวิตประจำวันของนักเรียนในห้องเรียน จากสื่อมวลชนโดยเฉพาะการ์ตูนมันเป็นไปได้ที่จะใช้อาร์กิวเมนต์ทางคณิตศาสตร์สำหรับการก่อตัวของจิตสำนึกที่สำคัญไม่เพียง แต่การสร้างความรู้ของนักเรียนเท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงการสร้างบุคลิกภาพด้วย

การศึกษาทางคณิตศาสตร์นั้นเกี่ยวข้องกับการหาวิธีการใหม่ ๆ เพื่อให้นักเรียนมีความเข้าใจในวิชานั้น ๆ ดีขึ้นไม่ว่าจะผ่านทางประวัติศาสตร์การคำนวณหรือแม้แต่วิชาชาติพันธุ์วิทยา

อีกวิธีหนึ่งในการสร้างการศึกษาคณิตศาสตร์คือจากชีวิตประจำวันของนักเรียน รู้ความคิดของคุณรู้ว่าสิ่งที่ดึงดูดความสนใจของคุณเมื่อคุณไม่ได้อยู่ในโรงเรียน Rosseau อ้างโดย Abraham (1977) เตือนแล้วว่า "... ผู้สอนต้องรู้จักเด็ก"

การวิจัยกับนักเรียนระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตอนปลายแสดงให้เห็นว่ากิจกรรมที่ดึงดูดความสนใจของพวกเขานั้น จำกัด อยู่ที่โทรทัศน์ (ดึงดูดความสนใจจากการถือกำเนิดของเคเบิลทีวี) วิดีโอเกมอินเทอร์เน็ตอินเทอร์เน็ตการอ่านหนังสือพิมพ์ (ส่วนกีฬาการ์ตูนและ บันเทิง) และนิตยสาร เป็นที่น่าสนใจที่จะทราบว่าการตั้งค่าของคนหนุ่มสาวเหล่านี้ส่วนใหญ่ประกอบด้วยกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับสื่อมวลชนตัวแทนที่มีอำนาจของข้อความ (Beluco, 1998) และเนื่องจากเป็นวิธีที่มีอิทธิพลเช่นนี้พวกเขาจึงสร้างความกังวลจากมุมมองของการสอน ท้ายที่สุดบทความในหนังสือพิมพ์หรือนิตยสารจำนวนมากมีพื้นฐานทางประวัติศาสตร์หรือทางภูมิศาสตร์หรือแผนภูมิและตารางที่หากสร้างไม่ดีสามารถบิดเบือนข้อเท็จจริงได้ เรามักจะเจอการ์ตูนที่มีข้อโต้แย้งทางประวัติศาสตร์สังคมภูมิศาสตร์และแม้แต่คณิตศาสตร์ ดังนั้นจึงมีจักรวาลอันกว้างใหญ่ที่ต้องสำรวจในห้องเรียน

แน่นอนความสนใจของฉันหันไปหาการ์ตูนที่มีข้อโต้แย้งทางคณิตศาสตร์ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากประสบการณ์ส่วนตัวของฉัน

ต่อไปฉันจะใช้บางอย่างเพื่อเป็นตัวอย่าง ด้านล่างเราสามารถดูตัวอย่างของการ์ตูนที่นำมาจากวารสารที่มีการโต้แย้งอยู่บนพื้นฐานของการสืบพันธุ์ของกระต่าย บ่อยครั้งที่เด็กประถมต้องเผชิญกับสถานการณ์ในชีวิตประจำวันที่พวกเขาต้องการความรู้ล่วงหน้าเพื่อตีความสิ่งที่นำเสนอให้พวกเขา

ข้อเท็จจริงสองประการมีความสำคัญต่อการทำความเข้าใจการ์ตูน: อันดับแรกการรู้ใจทางชีวภาพของกระต่ายเพื่อการสืบพันธุ์แล้วจึงทำความเข้าใจเหตุผลในการคำนวณจำนวนกระต่ายโดยประมาณซึ่งเป็นหน้าที่ของเวลาจากการข้าม กระต่ายคู่หนึ่งกับลูกของมัน

ความกังวลหลักเกี่ยวกับการใช้การ์ตูนในห้องเรียนนั้นมาจากกลไกการเรียนรู้ขั้นพื้นฐานที่เกี่ยวข้องกับสื่อที่เรียกว่า นั่นคือช่วงเวลาที่เด็ก (หรือแม้กระทั่ง) กำลังอ่านการ์ตูนเขากำลังเรียนรู้แนวคิดที่ใช้ในการสร้างขณะที่สนุก

รูปที่ 1 คณิตศาสตร์สัตว์ ผูกพันและปิดปากโดย Danna Summers ลิขสิทธิ์ 1991. การ์ตูนจาก www.csun.edu/~hcmth014/comicfiles วันที่ 05/12/98


วีดีโอ: เสวนา: เรยนแบบฟนแลนด เลยนแบบไดไหมในไทยแลนด (พฤศจิกายน 2021).